Van het Gardameer naar Krk

Het was tijd om Italië met haar prachtige Gardameer achter ons te laten en verder te rijden richting Kroatië. Het was dit jaar absoluut een verademing om een navigatiesysteem bij ons te hebben, maar er gaat toch niets boven een ouderwetse kaart. Het is heelijk om de avond van te voren de kaart erbij te pakken en de route van de volgende dag uit te stippelen. We besloten om richting Triëst te rijden en aldaar de grens over te steken naar Kozina in Slovenië. Net buiten Kozina stopten we bij een tankstation om het beruchte vignet aan te schaffen. Het is sinds deze zomer verplicht om een vignet te hebben op de Sloveense snelwegen namelijk, dus €35,- armer zetten we onze reis verder.

We besloten langs de E61 af te zakken richting Kroatië en na ongeveer 45 minuten kwamen we aan bij de grens tussen Slovenië en Kroatië vlakbij Pasjak. Het was redelijk druk bij de grensovergang, er werd driftig gecontroleerd op paspoorten. Na wat onduidelijkheid aan wie we nou onze paspoorten moesten laten zien, verontwaardigde blikken heen en weer, reden we kroatië binnen. Wat is dat toch een lekker gevoel!

We namen de toerit van de A7 richting Reijka en blazen maar. Halverwege Reijka zijn we gestopt om een lekker broodje te eten en ook maar eens te bezien waar we nou eigenlijk heen zouden gaan. We reserveren eigenlijk nooit een camping, zo houd je alle opties open. We hadden ons oog al eerder laten vallen op het Eiland Krk en besloten dan ook dat Krk onze bestemming zou worden voor die dag. De camping waar we naartoe zouden gaan was Camping Bor net buiten het centrum van Krk stad.

De brug die Krk met het vasteland verbind is echt een meesterwerkje. Je dient voor het gebruik van de brug wel tol te betalen. De prijs ligt ergens rond de €9,- dacht ik mij te herinneren. De wegen op Krk zijn wat ons betreft vrij belabberd. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar de doorgaande weg, de 102, zat behoorlijk vol met kuilen en bestond uit veel slecht asfalt.

De stad Krk ligt precies aan de andere kant van het eiland vanwaar je de brug oversteekt vanaf het vasteland. Het was dat wij op Krk waren eigenlijk iedere dag druk op de 102 en wij hebben zeker 45 minuten gereden over de 30 kilometer. Eenmaal aangekomen in Krk stad was het een koud kunstje om de camping te vinden. Er stonden borden die de route goed aangaven. We twijfelden op een gegeven moment nog wel even of we goed waren gegaan, want camping Bor ligt een behoorlijk eindje heuvel op buiten het centrum. Met de auto helemaal niet erg, maar lopend toch iets te veel van het goede vonden wij zelf.

Aangekomen bij de receptie konden we zelf een plekje gaan uitzoeken. Eigenlijk konden we helemaal geen

goede spot vinden, maar besloten toch maar ons kamp op te slaan, omdat we allebei geen zin meer hadden om naar een andere camping te zoeken. Bij het inchecken bleek ook deze camping weer duurder dan in de gids vermeld stond, dit is eerder regel dan uitzondering. Helemaal niet tevreden met de plek die we hadden uitgekozen bekeken we onze mogelijkheden voor het opzetten van de tent. Er waren wel betere plekken, maar daar stonden allemaal auto’s geparkeerd. Opeens ziet Renée een auto aanstalten maken om te vertrekken en zagen wij onze kans schoon om deze plek in te pikken en zo toch nog met een tevreden gevoel de tent op te zetten!

De wandeling naar het centrum van Krk vanaf de camping vonden wij echt iets too much. Op de website van camping Bor zeggen ze dat het 10 minuten lopen is vanaf de camping naar de zee. Nou dan moet je er wel zin in hebben en lekker doorstappen! Vooral de weg terug, berg op, is slopend. Denk nu niet dat wij nooit een wandelingetje maken tijdens onze vakanties, in tegendeel zelfs.

De camping zelf is prima. Er zijn geen afgebakende plaatsen, dus je moet het wel een beetje treffen. Dat ondervonden wij ook, want op de tweede dag van ons verblijf kwam er een vouwwagen in ons achtertuintje staan. Er is natuurlijk niks op tegen, maar nog geen meter van elkaar vandaan staan, is toch wel iets te close. Er zijn twee toiletgebouwen op de camping, de dichtsbijzijnde was echt een ramp. Heel erg vies en drie van de vier dagen geen waterdruk, waardoor zelfs de wcs niet doorspoelden. Niet erg fris dus. Het tweede toiletgebouw was aanzienlijk beter. Grote douches, genoeg wastafels en plaats om je was te doen.

Een reden waarom wij absoluut nog een keer terug willen naar Krk, is vanwege de prachtige stranden. Van wat wij gezien hebben van kroatië tot nu toe, heeft krk absoluut de mooiste stranden van het hele land. En met afstand. Maar hier vertellen wij in de volgende verslagen meer over.